Gönderen Konu: Çanakkele ruhu  (Okunma sayısı 1068 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Çevrimdışı taLHa

  • taLHa
  • VIP Üye
  • *
  • İleti: 2463
  • Rep Gücü : 219
  • Cinsiyet: Bay
    • Profili Görüntüle
Çanakkele ruhu
« : Eylül 29, 2007, 05:55:37 ÖS »

GÜZELLER GÜZELİ DE ÇANAKKALE'YE YARDIMA GELDİ

Yıl, 1928... Alim, arif ve zarif insanlardan biri, Alasonyalı Cemal Öğüt, hacca gider. Çanakkale Zaferi'nin üzerinden tam 13 yıl geçmiştir. Hocaefendi, Medine'de, birçok değerli zevat ile tanışma fırsatı bu­lur. İşte bu mübarek zatlardan biri de, Efendimiz'in türbedandır. Bu Hak dostu, aynı zamanda sadık bir Osmanlı dostudur. Osmanlı der, başka bir şey de­mez. Cemal Öğüt sormaktan kendini alamaz:
- Niçin bu derece muhabbet.?
Bu pir-i fani olmuş, nurlaşmış adam, hiç durak­samadan şu cevabı verir:
- Osmanlı'yı, İslam namına sevmek için, bir ha­tıram bile bana yeter.
Hocaefendi'nin ısrarı üzerine, o eşsiz hatırayı şöyle açıklar:
-  1915 haccına, Hindistan ulemasından bir zat da gelmişti. Bu zat, deruni dünyası zengin bir Allah dostu idi. Hacdan sonra, Resûlullah'ı ziyaret için, Medine'ye gelmişti. Bir türlü gözünün yaşı geçmeyen o mubarek zata, "niçin bu derece üzüntülü olduğu­nu" sorduğumda, o, gözyaşlarını daha da çoğaltarak şu cevabı verdi: - Bunca 30! sonra, nasip oldu, O Güzeller Güzeli'ni ziyarete geldim. Fakat müşahede ettim ki, Resullah (sav) makamında değil. Yoksa, benim kalp gö­züm mü körelmiş?.. Resûlullah'ın varlığım neden hissedemiyorum? İşte, Medine'ye geldim geleli, bu düşüncelerle perişanım.
Yaşlı türbedar, o gece rüyasında, Güzeller Güzeli'ni görür. Hindistanlı Alim'in anlattıklarını hatırlar. Bunu Allah Resulüne sorar. Allah'ın Resulü, onu merakta bırakmaz ve şöyle buyurur:
-  Evet, hissedilen doğrudur. Ben şimdi Medi­ne'mde değilim. Çanakkale'deyim... Zor durumda olan asker evlatlarımı yalnız bırakmaya gönlüm razı olmadı. Şimdi onlara yardım ediyorum.