Her şey ben ölmeden önce başlamıştı...
Ayaklarım çıplak, yerler ıslak
Gece, soğuk, karanlık ve ben
Elimde bir bıçak, aklımda anlamsız yüzler, kalbimde hayal kırıklarım...
Gecenin karanlığında tüm hayatım ayaklarımın altından akıp geçerken
Ben sadece savunmasız hayatımın beni terk etmesini seyrediyorum...

Neden? Düşündünüz mü hiç neden diye?
Nasıl benden böyle bir ruhsuz yaratmayı başardınız...
Hiç düşündünüz mü bunu!
Hayallerimi kırdınız, umutlarımı çaldınız
Beni hiç düşünmeden derin kuyulara bıraktınız
Benden yaşayan bir ölü yaratmayı başardınız...

Her şey ben ölmeden önce başlamıştı...
Umutlarım vardı, geleceğim vardı
En önemlisi yaşama sevincim vardı...
Demek her şey tamamen yalandı
Sahte gülüşler, sahte sözler, sahte sevgiler
Beni hep farklı olduğum için dışladınız
Benim için olanlar sizin için yoklardı
Benim yaşam tarzım sizin için aykırıydı
Hep kendi tarafınıza çekmeye çalıştınız beni
Hem de hiç saygı duymadan
Bir kere bile beni anlamaya çalışmadınız
Sonunda benden bir ruhsuz yaratmayı başardınız...
Anne, baba artık her şey için çok geç
Artık göz yaşlarınız benim için hiçbir anlam ifade etmiyor
Nasıl benden böyle bir ruhsuz yaratmayı başardınız...

Benden hep yardım istediniz
İstediğinizi aldıktan sonra da arkanıza bakmadan çekip gittiniz
Hep benle konuştunuz, benden bir çıkış yolu bulmamı istediniz
Bana en derin kapılarınızı açtınız
Nerden bilebilirdim ki o kapıların bir gün kapanacağını?
Hep sizler için çıkış kapılarını buldum
Karşılık olarak bana kapılarınızı kapattınız...
Yaşarken cenazemi görmeme neden oldunuz
Yaşarken ölü olduğumu kulağıma fısıldadınız...
Sonunda benden bir duygusuz yaratmayı başardınız...
Arkadaşlarım, dostlarım artık her şey için çok geç
İkinci bir şans asla veremem size
Nasıl benden böyle bir ruhsuz yaratmayı başardınız...

Her şey ben ölmeden önce başlamıştı...
Anne, baba, arkadaşlarım, dostlarım...
Beni ellerinizle diri diri mezara gömdünüz
Şimdi bana geri dönüyorsunuz
Ağlamanız ve pişmanlıklarınız boşuna
Bu bir intikam, sonun başlangıcı
Gün bugün
Zaman bu zaman
İçimde yaşayan karanlık melek artık yanımda
Zaman artık avuçlarımın içinde
Gün intikam günü
Zaman yok olma zamanı
Hiçbir zaman bir başlangıç ya da son yoktur
Sonunda benden bir duygusuz yaratmayı başardınız...

Her şey ben ölmeden önce başlamıştı...
Anne, baba, arkadaşlarım, dostlarım...
Şimdi sıra sizde
Gece bu gece
Zaman bu zaman
Karanlık melek çalacak kapınızı 3 kere
Ölüm getirecek herkese
Saklayın kendinizi ve çocuklarınızı en gizli yerlere
Gece son gece
Zaman ölüm zamanı
Damarlarımdan adeta bir vampir gibi emdiğiniz kanımın hepsini geri alacağım
Hiçbir zaman bir başlangıç ya da son yoktur
Anne, baba, arkadaşlarım, dostlarım...
Karanlık ve bilinmeyen dünyama hoş geldiniz...
Hiçbir zaman bir başlangıç ya da son yoktur...
... Ve sonunda benden bir duygusuz yaratmayı başardınız...